Uçuyorum kuş gibi şehrin semalarında
Geceleyin doğduğum evin odalarında
Arıyorum çirkin ve değersiz bedenimi
Üflediğim semaların kaldırımlarında
Geziniyorum öksüz ve yetim sokaklarda
Alın canımı bu kör karanlık odalarda
Çekseler karanlıklara sormam neden diye
Sual olunmaz mıdır ki o kör kuyularda
Her şey bitti karanlıkla düğüm çatılarda
Bize de kapanacak görünmez kapılarda
Öldürdüğümüz duyguların silüetleri
Kısa ama yekpare aydınlık bir dünyada
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder