aşk'ın gençliğe hitabesi.

Ey kendini tüm maneviyatıyla aşk yoluna sürgün etmiş olan çaresiz can!

Birinci vazifen, sevgilinin istiklâlini, sevgi cumhuriyetini, ilelebet, muhafaza ve müdafaa etmektir!

Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli şiire inanmaktır. Bu temel, senin, en kıymetli ikinci hazinendir; birincisi O’dur. İstikbalde dahi, seni şiir’den mahrum etmek isteyecek, dâhili ve hârici ansiklopediler ve test kitapları olacaktır. Bir gün, şiir’i ve aşk’ı müdafaa mecburiyetine düşersen, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şeraitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerait, sınav haftasında ya da leyese’ye az kala bir vakitte tezahür edebilir. Aşk’a ve şiir’e kastedecek düşmanlar, bütün dünyada, hayallerin bile uğramadığı bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile masum yüreğinizin, bütün kalelerine girilmiş, bütün kütüphaneleri mühürlenmiş, bütün şiir kitapları yakılmış ve ütopyaların her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dâhilinde, iktidara sahip olanlar,  şairleri kaleminden, sevgilileri birbirinden ayırarak, gaflet ve dalâlet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri şahsi menfaatlerini ve müstevlilerin siyasi emellerini okumaktan daha mühim görebilirler. Düşleriniz, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir.

Ey kendini tüm maneviyatıyla aşk yoluna sürgün eden çaresiz canların evladı!

İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi, vazifen; sevgi’yi ve sevgiliyi, şiir’i ve şair’i, aşk’ı ve o’nu kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, mürekkebindeki mavi kanda mevcuttur!


iki-bin-on-üç.

 -bd.