kaplumbağalar ikiye ayrılır:
kırmızı pabucu olanlar
kırmızı pabucu olmayanlar
kırmızı pabucu olanlar
kırmızı pabucu olmayanlar
terk etti bir kaplumbağa evini
daha önce bu mahiyette bir ayrılık görülmedi
karlı kırlarda kırlangıçların kalbi kırıldı
allahım. ne iflah olmaz insanlarız biz. ne ayıp bir şey bu
yok mu bu işin bir hâl çaresi
yok mu aşık veysel
bakın:
haykıra haykıra özlüyoruz, ıkına ıkına ölüyoruz!
ki nasreddin hoca da asırlar evvel ölmüştü
o zamandan beridir yetimdik. hoşgörüden yoksunduk
evet, biliyorum, biz iflah olmaz insanlarız ve sahiden ayıp bir şey bu
kendimizi nasıl da kaptırmışız gündelik hayatın ikiyüzlülüğüne
iki dakikamızı bile ayırmamışız bir karıncayı izlemeye
nasıl da imrenilesi canlılar halbuki, farkına varamamışız
kaybetmişiz. ki kaybetmek bizde artık refleks haline gelmiş
mecalimiz kalmamış üzülmekten ve düzülmekten
haklarımız itinayla elimizden alınmış
devlet denen anayasal bir terör örgütü tarafından
çünkü politik bilimlerde katli vacip görülmüş
halk
biliyor musunuz
bugün bir kaplumbağa evini terk etti
-yıllardır sırtında taşıdığı evini-
bir mezarlıkta gördüm kendisini
ağır aksaktı. gözleri kızarmıştı ağlamaktan
yalnızdı. feryat figan ediyordu ah’lamaktan
sormadım bir şey
çünkü bazı şeyleri sormak bin defa deşmektir acısını
işte o kaplumbağa
evini terk etti
ve dünyadaki hiçbir canlı türünün bu olaydan haberi olmadı.
on6.sıfır6.ikibin14
batuhan durak.